Renowacja zabytku – cel projektu
Opracowanie projektowe zawierało remont elewacji wraz z wymianą stolarki okiennej, program konserwatorski oraz wszelkie uzgodnienia administracyjne. Od strony ogrodowej odtworzony został okazały taras. Równocześnie prowadzone były prace przy wnętrzach pałacu, w tym renowacja i konserwacja malarstwa ściennego oraz renowacja i konserwacja detali na podstawie programu konserwatorskiego.
Pałac Walickich – rys historyczny
Pałac został wybudowany w latach 1783-1786 wg projektu Hilarego Szpilowskiego na zlecenie właściciela włości Bazylego Walickiego. Budynek jest przykładem architektury pałacowej szkoły polskiego klasycyzmu – pałac stanowi centralny obiekt zespołu pałacowo-parkowego w Małej Wsi w województwie mazowieckim.
Trzykondygnacyjny budynek został wzniesiony na rzucie regularnego prostokąta z osiowym portykiem i podjazdem od frontu oraz analogiczną płaską kompozycją od strony ogrodu. Centralną część elewacji frontowej stanowi okazały portyk kolumnowy zwieńczony dekoracyjnym tympanonem i attyką. Wejście główne od budynku z obustronnym podjazdem i schodami na osi. Od ogrodu znajduje się obszerny taras ze schodami, przebudowany w późniejszym okresie.
Pałac od 1786 do 1945 należał do rodzin Walickich, Zamoyskich, Lubomirskich oraz Morawskich. Po drugiej wojnie światowej został znacjonalizowany w ramach reformy rolnej, a następnie został letnią rezydencją Urzędu Rady Ministrów.
Autorzy projektu:
mgr inż. arch. Waldemar Polak
mgr inż. arch. Przemysław Alchimowicz
mgr Andrzej Karolczak